Op zoek naar een stage

      Geen reacties op Op zoek naar een stage

Tijdens mijn vierde jaar van mijn opleiding bouwkunde, moest ik op zoek naar een afstudeerstage. In het derde jaar van mijn opleiding had ik ook een stageadres moeten zoeken. Dit heb ik destijds via mijn vader gedaan. Hij kende een bouwbedrijf waar ik stage mocht lopen. Deze durfde uiteraard geen nee te zeggen, want die waren bang dat dit ze werk zou kosten. Destijds had ik dit niet door. Dat stageadres was niet perfect. Ik werd niet echt begeleid en had na een tijdje door dat het bedrijf eigenlijk te druk was om een stagiair te begeleiden. Voor een stage in het derde jaar maakt dit niet echt uit. Dit is eigenlijk een soort snuffelstage. Voor mijn afstudeerstage wist ik dat ik dit wel anders moest aanpakken. Tijdens je afstuderen heb je echt begeleiding nodig. Je moet weten hoe het bedrijf in elkaar zit zodat je een onderzoek kan uitvoeren.

Op zoek

Via online adverteren van verschillende bedrijven vond ik ongeveer 20 mogelijke stageadressen. Voor mijn stage in jaar drie was ik ongeveer vijf maanden alvorens aanvang bij het stagebedrijf al klaar met zoeken. Bij mijn afstudeerstage begon ik één maand voor de deadline te zoeken. Ik weet niet waarom, maar dit voelde als ruim op tijd beginnen. Toch kwam de angst om niet op tijd een stageadres te hebben sneller en sneller dichterbij. Ik besloot om 20 verschillende bedrijven te mailen. Ik ging naar google en typte daar; projectontwikkelaar den haag. Hetzelfde heb ik gedaan met Leiden, Utrecht, Amsterdam, Rotterdam en Gouda. Uit elke regio koos ik drie of vier advertenties die mij het meest aanspraken. Ik hoopte heel erg dat ze snel reageerde. Ik had bedacht dat het meestal drie of vier dagen duurt voordat een bedrijf ja zegt. Mocht dit gebeuren, moet er een eerste ontmoeting komen, een tekenafspraak voor het contract en het allerbelangrijkst; een onderzoeksonderwerp. Hoe dit allemaal in 3 á 4 weken moest gaan plaatsenvinden was ik nog niet zeker over.

Het belletje

Ongeveer een week na mijn eerste mail, en vijftien afwijzingen verder werd ik tijdens de pauze gebeld, midden in de kantine. Het was een van de laatste bedrijven die ik had gemaild. Ik kon de volgende dag al langskomen en ze hadden zelfs al een paar ideeën voor het onderzoeksonderwerp meegestuurd. Het voelde gelijk goed. Ook de eerste ontmoeting liep heel soepel. En wat bleek, het bedrijf was maar een kwartier fietsen van mijn huis! Mijn stageperiode kon nu al niet meer stuk.